Uitrusten en even helemaal niets doen...

Read story
Jet Heijstek
read story

“Nee, als we zo weg zijn, dan gaan we eerst even flink uitrusten en helemaal niets doen.”

Juist. Daar kwam dus helemaal niets van terecht! Het plan om in Frankrijk een fijne camping uit te zoeken en even helemaal niets te doen,
valt als een baksteen in het water. Want: YEAH!!! We zijn eindelijk onderweg en we kunnen kilometers maken! Dat doen we dan ook. Kriskras door de bergen. Van toffe uitzichtpunten naar picknickplekken aan een meer. Van een bakkertje met frambozentaartjes naar een koffiewinkel voor onze standaard bestelling: één cappuccino en één espresso. We vermijden de hoofdwegen en zoeken de leukste offroad routes. En wat een energie krijgen we daarvan!

La France!

Frankrijk is het eerste land waar we verblijven. Voor ons beide geen onbekend land. Vroeger kwamen we hier al met onze families en we hebben onze eerste vakantie samen hier doorgebracht. Bij onze eerste stop, in Liverdun, is het even aftasten hoe we ons ‘kamp’ gaan maken. Maar we lijken wel een geoliede machine. Binnen no-time staan de kaarsjes op tafel, zijn de stoelen uitgeklapt en eten we onze eerste ‘camp-made’ maaltijd: spaghetti bolognese.

Frankrijk verrast ons. Chiel wordt in elke bakkerij weer blij van het assortiment. Dat verse, krakende stokbrood met Hollandse pindakaas is het beste ontbijt, lunch, snack die je je maar kunt wensen! En ik sta bij elke groentekraam te kwijlen bij de perziken en frambozen. Waarom smaakt alles hier zoveel lekkerder dan in Nederland?

De afwisseling van zonnebloemvelden, bergen en rivieren maakt dat we ons hier goed vermaken. Een perfect vakantieland! Maar wij willen door. En daarom passeren we op dag vijf de grens van…

…Italië

De Alpen zien wij normaal gesproken alleen in de winter, tijdens wintersport. Maar hoe zien die bergen er in zomertijd uit? We zoeken ze op aan de Italiaanse kant. Onze eerste stop is aan de voet van de Mont Blanc. Als we bijna bij de camping zijn, worden we tegengehouden voor een drugscontrole. Is het om ons Nederlandse kenteken? Beetje flauw… Maar al gauw wordt duidelijk dat het niets met onze nationaliteit te maken heeft. Ondanks dat het hoogseizoen nog niet is begonnen, staat de camping die we hebben uitgezocht bomvol. Want er is een festival in de buurt. En wat voor één. Het is een celtic-party en de festivalgangers nemen het érg serieus. De meest bijzondere creaties komen langslopen. Echt iedereen is verkleed. ’s Avonds poets ik mijn tanden naast een elf en een man met een grote baard en een Schotse rok. Best gezellig!

De volgende dag willen we de bergen in. Het is lekker weer, dus in een korte broek nemen we de cable car de Mont Blanc op. Op 3500m hoogte stappen we uit en trekken we eerst een dikke trui aan. Want er ligt sneeuw! Officieel mag het niet, maar we kunnen het niet laten om de gletsjer op te lopen en een stukje omhoog te hiken. Al snel worden we tegengehouden. Veel te gevaarlijk! Dan maar naar beneden. Een fantastische route. Die bergen vinden we wel tof. Daarom rijden we dezelfde middag nog richting de Matterhorn. We willen zo dicht mogelijk bij deze berg in de buurt komen, dus vragen we onderweg naar boven of er hoger op de berg ook campings zijn. Die zijn er niet. Maar als we teleurgesteld omdraaien worden we geroepen door een Italiaanse man. Hij vindt onze auto helemaal geweldig en stelt zich voor als Fabio, de voorzitter van de lokale Land Rover club. Als we vertellen dat we in de buurt van de Matterhorn willen slapen, nodigt hij ons spontaan uit om in zijn achtertuin de kamperen. Hoe leuk!Fabio blijkt een prachtig huis te hebben op een supermooie plek. We mogen Toto naast zijn oude 101 zetten en ’s avonds rijden er nog eens twee Land Rovers de dam op. Ja, we hebben het hier over echte Land Rover fans. Fabio vertelt dat hij met zijn Defender een hoogterecord heeft gereden. 3400 meter. Wow!

De dag erna hiken we nog een stuk de Matterhorn op, pakken onze spullen en rijden richting de meren. Lago Maggiore en Lago Garda bezoeken we allebei en we gaan langs in Verona. Dat Italianen lekker eten kunnen maken, weten we natuurlijk allang. Maar wat een feestje! Elke keer weer. Of het nu in een stad is of op het platteland, we worden iedere keer weer verrast. En dan nog de koffie. Zelfs op de meest aftandse plekken vind je een glimmende koffiemachine. Hier grijp je nooit mis. Van onze koffieverslaving zijn we voorlopig nog niet af...

Story tags: